Een berg op

Ik verontschuldig me voor mijn gehijg. Dat moet toch onaangenaam zijn om aan te horen. Hij lacht en trapt zonder zichtbare of hoorbare inspanning rustig naast me door. De berg op fietsend wordt het erger en erger. Tot ik stop en op adem kom. Als ik weer moet opstappen lukt het niet. De helling is te steil. Hij duwt me een stuk vooruit zodat ik vast kan klikken. Hij hijgt nu. Ik lach. Het voelt als opnieuw leren fietsen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: