Lifter

Op de terugweg uit Frankrijk nam ik een lifter mee. Ik tankte benzine op het eerste tankstation in Luxemburg en reed daarna weer richting snelweg. Hij stond daar langs de kant van de oprit met zijn hond. Een jonge man met een mooie bos haar en een lief dier aan een touw. Ik zit vaak alleen in de auto en stoppen voor lifters doe ik nooit. Ik geef de voorkeur aan mijn eigen gedachten als ik – beschermd door staal – de wereld verken. Hij had een stuk karton in zijn hand met ‘Nederland’ erop geschreven. Ik remde af en riep ‘Kom maar mee.’ Hij stelde zich niet voor en ik vroeg zijn naam niet. Drie uur lang spraken we met elkaar. Hij had de hoop al bijna opgegeven dat hij nog een lift zou krijgen. ‘Iedereen met plaats in de auto rijdt door en de rest maakt een verontschuldigend gebaar,’ zei hij. En hij zei ook ‘Iedere auto die aan komt rijden, biedt een nieuwe kans, daarom moet je altijd positief blijven. Je kunt de bestuurder van de opvolgende auto niet de schuld geven van het doorrijden van zijn voorganger.’ Hij leidde de aandacht van mijn gedachten af. Ik bracht hem naar vrienden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: