Varkens zijn kunst hoor!

IMG_1788

Miss Clay! Het Varkenshuis op de Kaap is bedoeld als ‘sociaal agrarisch project’ en is gestart door een theatergezelschap uit Drenthe! Dus: een groepje kunstenaars uit de provincie zet een paar varkens in een woonwijk – “om het varken dichter bij de mensen te brengen”. Ik interviewde de initiatiefnemers eind vorig jaar. En waar die ‘mensen’ dan wonen, maakt dat dan wat uit? Natuurlijk hebben óók mensen in de polder nog nooit een varken van dichtbij gezien. Er wonen dan wel meer varkens dan mensen in de provincie Brabant, we zijn toch niet allemaal varkensboeren hier? PeerGrouP is met het project gestart in Annerveenschekanaal, dat is pas écht hardcore polder. Wel wat anders dan Almkerk of Giessen. Of niet?

Een beetje provocatief is het wel. Een paar plattelanders die ‘stadsmensen’ eens even gaan laten zien wat een varken is. Zet een paar varkens op een veldje in de modder en haal een paar omwonenden over om een jaar lang voor ze te zorgen. Daar komt het op neer. En ondertussen hopen dat er een ‘band’ met de dieren groeit. Zodat de wijkbewoners, of ‘hulpboeren’ – tegen de tijd dat de dieren moeten worden geslacht – anders aankijken tegen het karbonaadje dat ze uit de verpakking halen en in de romige boter laten sudderen.

Het sociaal agrarische project heeft in het landelijke Annerveenschekanaal na een tijdje precies bereikt wat iedereen met vooroordelen verwacht: mensen spreken met elkaar af bij het Varkenshuis en het is dus een ontmoetingsplaats geworden. De dorpsidylle druipt ervan af. Maar in het begin was dat niet zo. Ook in de polder werd wat wantrouwend tegen de komst van de varkentjes aangekeken en waren er nog geen vrijwilligers om de dieren eten te geven en te verzorgen.

Dat is écht niet anders in de stad. Ook daar overheerst het gepieker en gezeur. “Wat moet dat nou allemaal hier?” En dan zijn er nog de autochtonen die denken dat de allochtonen het niet willen. Iets met geloof en onreine dieren. De kunstenaars vertelden dat in het Rotterdamse Katendrecht Turkse en Marokkaanse kinderen vrolijk tussen de door PeerGrouP meegebrachte varkentjes heen en weer renden en sprongen tijdens een informatiebijeenkomst. Weer eens wat anders dan de achtergelaten heroïnespuiten, kapotgeslagen bierglazen en rondzwervende condooms die de kinderen normaal van de stoep oprapen… Oh nee, dat was vroeger…. Maar in Tilburg wisten autochtone omwonenden dat natuurlijk niet. Het denken voor de ander overheerste de discussie en daardoor wilden de witte Tilburgers dus liever niet aan varkens in hun achtertuin beginnen. Maar ik geloof dat het probleem inmiddels is opgelost en mens en mens, of nee mens en dier, nu in pais en vree samen leven. Het kunstproject is dus gewoon een succes!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: