Schorseneren

schorseneren

“Wat is dit?” vroeg de leukerd met een groene keukenschort voor.

Hij hield een lang, bruin ding omhoog.

“Een schorseneer”, zei ik. “Dat heb ik net gelezen bij die andere kraam.”

Hij lachte en ik wilde hem met schorseneer en al opeten.

Ik was op een biologische boerenmarkt. De beste plek om knappe eco-minded hipsters tegen te komen. Die van mij promootte een wekelijkse krat met lokaal groenvoer.

Mijn gesprek met de groene hipster werd onderbroken door zijn collega. Die hield een langdurig verhaal over rode kool.

Ondertussen droomde ik hoe ik met Schorsenerenman iets biologisch deed.

“In heel Leiden is nog maar één groenteboer” onderbrak Mister Rode Kool mijn gedachten. “En die weet niet eens wat een pastinaak is.”

Vriend P bad ondertussen dat hij niet aan de Grote Vergeten Groenten Quiz mee hoefde doen.

Ik moest denken aan de groenteboer bij ons op het dorp. Daar hoef je ook niet om een pastinaak te vragen. Of een schorseneer.  

‘Erêpel, juin, en aaier’, da kunde ‘r krijgen. 

Allemaal van eigen erf.

De vrouw van de groenteboer staat achter de toonbank. Ze is hardhorend. Als je om een pond spinazie vraagt krijg je een bak aardbeien. 

Maar ik héb tenminste nog een groenteboer.

Net als een kaasboer. Op de mèrt.

Johan heet ‘ie.

Hij laat je altijd eerst een stukje proeven. Of je nou 5 bent of 50.  

Tot m’n 18e wist ik niet eens dat je kaas ook in een winkel kon kopen.

Appels? Halen wij bij de appelboer.

Ach ja, lokaal eten, we doen niet anders.

Het enige dat ontbreekt: hipsters die ons smachtende dorpsvrouwen vertellen wat we allemaal met schorseneren kunnen doen.

Advertenties

3 reacties

  1. Bah, schorseneren. Wij verbouwden ze vroeger in onze twentse volkstuin. Schorseneren met een kaassausje. Bleuk. Ik heb ze nooit weer gegeten toen ik baas over eigen groente werd. Geef mij maar de verlepte sla van de albert heijn.

  2. Godsakkes, tis of daddet over m’n eigen geboortegrond hèt!

    Vandaag voor het eerst hier terechtgekomen door de tweet van @LieveLotty. En blij verrast. Eindelijk een blogniche waar ik écht iets mee heb (want witte, ik kom ok uit die polder :-)).
    Ik kom hier zeker vaker lezen!

    1. ha ha, leuk om te horen Evelyne. En ik kom regelmatig bij jou langs om je droogkomische verhalen te lezen! groeten, Janneke

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: